Κοινωνική αυτοδιεύθυνση και νέο κόμμα

Φλώρα Νικολιδάκη

Κείμενο Διαλόγου για την πρόταση-Κείμενο Αρχών και γενικών κατευθύνσεων της «Πρωτοβουλίας Διαλόγου

-Η παράγραφος που ακολουθεί είναι  κομμάτι της εισήγησης του  σ.Κώστα Τριχιά στη συγκέντρωση της Πρωτοβουλίας στις 18/10 στην Αθήνα, (ολόκληρη η εισήγηση έχει δημοσιευθεί στο ΠΡΙΝ στις 9/11). Θέλω να πιάσω το νήμα από αυτή τη σκέψη και να συμβάλω στο διάλογο που ανοίγει εν όψει της πανελλαδικής συνάντησης της Πρωτοβουλίας:

«Το κομμουνιστικό κόμμα της εποχής μας θέλοντας να εκφράσει με συνειδητό, μόνιμο και στρατηγικό τρόπο τις δυνάμεις που κατανοούν και «υπηρετούν» την κομμουνιστική αναγκαιότητα, δυνατότητα και τάση της εποχής μας, συγκροτείται με βάση τον δημιουργικά αναπτυσσόμενο μαρξισμό, που, τροφοδοτούμενος από τις εξελίξεις της επιστήμης, της τεχνολογίας και του πολιτισμού του σήμερα, αξιοποιεί και αναπτύσσει τον πλούτο των κλασσικών, αντιμετωπίζοντας κριτικά και την ίδια την πορεία του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος μέχρι τις μέρες μας. Η οργανωτική του συγκρότηση επιδιώκουμε να είναι εικόνα από το μέλλον της απελευθερωτικής κοινωνίας, άρα μια εσωτερική λειτουργία ουσιαστικά δημοκρατική, με ελεύθερη και πλούσια συζήτηση με συλλογική δέσμευση όμως για εφαρμογή των συλλογικών αποφάσεων στην πράξη, καθώς χωρίς αυτή την πλευρά ο αναγκαίος διάλογος εκφυλίζεται σε μια απλή ανταλλαγή γνωμών κοινοβουλευτικού τύπου.»

-Αφού λοιπόν συμφωνώ απόλυτα με τη σκέψη ότι η οργανωτική  συγκρότηση του κομμουνιστικού κόμματος, επιδιώκουμε να είναι εικόνα από το μέλλον της απελευθερωτικής κοινωνίας, θα ήθελα να θέσω ορισμένα ζητήματα στη συζήτησή μας.

– Πρόκειται για μια ιδέα που καθιστά το Κομμουνιστικό Κόμμα κάτι πολύ διαφορετικό από τα κόμματα του αστικού πολιτικού συστήματος. Τα κόμματα του λεγόμενου συνταγματικού τόξου είναι πολιτικά εργαλεία που τα χειρίζεται μια μικρή ομάδα στελεχών, ενώ τα απλά μέλη  συνήθως διατάσσονται σε ομάδες προώθησης των στελεχών  στα κεντρικά όργανα του κόμματος, στο Κοινοβούλιο, στα αιρετά όργανα της Αυτοδιοίκησης, σε δημόσιες θέσεις διοίκησης κλπ.

-Ένα κομμουνιστικό κόμμα είναι μεν πολιτικό εργαλείο,  αλλά συγχρόνως έχει μια ιδιαίτερη εσωτερική λειτουργία που εκπαιδεύει  τα μέλη του κόμματος έτσι ώστε να αντιληφθούν την έννοια και το περιεχόμενο  του Κομμουνισμού ως τον επόμενο κοινωνικο-οικονομικό σχηματισμό που μπορεί να εξασφαλίσει την πορεία της ανθρωπότητας στο μέλλον. Αυτό το πετυχαίνει συνθέτοντας μια οριζόντια λειτουργία τοπικών και κλαδικών ομάδων που αποτελούνται από μέλη του κόμματος και έχουν πλήρη αρμοδιότητα στους χώρους που βρίσκονται, με τρόπο ώστε να πετυχαίνεται ενιαία κίνηση που διαχεόμενη στην κοινωνία θα αποτελεί τον κορμό της κοινωνικής αυτοδιεύθυνσης.

-Η ιδέα της κοινωνικής αυτοδιέυθυνσης εμπεριέχει την κοινωνική μνήμη του ανθρώπινου είδους που ξεκινώντας την πορεία του πάνω στη Γη, πέρασε από διάφορα κοινωνικά σχήματα που κάθε φορά ανταποκρίνονταν στον επιδιωκόμενο σκοπό της επιβίωσης. Από πολύ νωρίς κάποια πρόσωπα ξεχώρισαν επιδρώντας σημαντικά στα υπόλοιπα μέλη της ομάδας. Στη βάση αυτή εμφανίστηκε η Εξουσία στη ζωή των ανθρώπων. Ιστορικά η πορεία της Εξουσίας, ως μεθόδου, μηχανισμού, κάστας και συγκροτημένων οικονομικών και κοινωνικών συμφερόντων χαρακτήρισε όλους τους κοινωνικούς σχηματισμούς, το Πρωτόγονο στάδιο, το Δουλοκτητικό, τη Φεουδαρχία, τον Καπιταλισμό.

-Στην ιστορική φάση που διανύουμε η Εξουσία αποτελεί τη Βαστίλη που πρέπει να καταστρέψουν οι λαοί προχωρώντας στην κοινωνική τους απελευθέρωση.

Ωστόσο το καθήκον και η επιθυμία της Πρωτοβουλίας είναι να περιγράψει, έστω και με τις αφαιρέσεις μιας παιδικής ζωγραφιάς το μέλλον της κοινωνικής αυτοδιεύθυνσης.

-Μπορεί να ζήσει ο άνθρωπος χωρίς Κρατική, Θρησκευτική, Φυλετική και Οικονομική Εξουσία; Για να φανταστούμε την απάντηση στο ερώτημα πρέπει πρώτα να σκεφτούμε τι είναι αυτό που κάνει τους ανθρώπους ευάλωτους στην Εξουσία; Νομίζω ότι από ανέκαθεν η καταγραφή της σχέσης του ανθρώπου με την Εξουσία βρίσκεται μέσα στις φυλακές. Αν σκεφτούμε πως μπορεί να εξαλειφθούν οι λόγοι για τους οποίους κάποιος μπορεί να βρεθεί στην φυλακή, ίσως περιγράψουμε –ένα έστω πρωτόλειο πρόγραμμα για τον Κομμουνισμό.

-Το σημαντικό για τη συζήτησή μας είναι να δούμε πως μπορεί να χωρέσει η προοπτική της ιδέας της κοινωνικής απελευθέρωσης και της κοινωνικής αυτοδιεύθυνσης στην καθημερινότητα ενός Κομμουνιστικού Κόμματος που υπάρχει και ζει στον κοινωνικό-οικονομικό σχηματισμό του Καπιταλισμού.

-Η σκέψη αυτή μας οδηγεί κατ’ ευθείαν στη σημασία της απόφασης να οργανωθεί κάποιος σε ένα τέτοιο κόμμα. Το σημείο αυτό είναι πολύ λεπτό γιατί ουσιαστικά θέτει το ζήτημα μιας συνεχούς σύγκρουσης στην οποία θέτει κανείς τον εαυτό του. Μια καθημερινή σύγκρουση σε κάθε πτυχή της ζωής. Εξ άλλου σε αυτό το σημείο έγινε το μεγάλο σχίσμα που ονομάστηκε Σοσιαλδημοκρατία χωρίς να ομολογηθεί ανοιχτά και αφού ντύθηκε με ποταμούς πολιτικό-θεωρητικών αναλύσεων. Κάποιοι- σε κάθε φάση της κοινωνικής εξέλιξης- σκέφτηκαν ότι δεν χρειάζεται αυτή η καθημερινή σύγκρουση. Σκέφτηκαν ότι θα μπορούσε η κοινωνική δικαιοσύνη να γίνει πραγματικότητα με ένα θαύμα –θα το ονόμαζαν οι θρησκευόμενοι- ή με ένα ξέσπασμα των μαζών, όπως το ονομάζουν όλες οι αποχρώσεις της σοσιαλδημοκρατίας. Η αλήθεια όμως είναι πως ούτε οι θρησκευόμενοι, ούτε οι σοσιαλδημοκράτες έχουν δικαιωθεί. Αντιθέτως οι Κομμουνιστές έχουν δικαιωθεί από επαναστάσεις που δημιούργησαν προϋποθέσεις κοινωνικής δικαιοσύνης, με πρώτη και κύρια την Οκτωβριανή Επανάσταση, όπου το κύριο χαρακτηριστικό ήταν η Οργάνωση και ο Σχεδιασμός. Δύο πράγματα που σιχαίνονται όλοι οι οπορτουνιστές της Γης. Δύο έννοιες που αποτελούν την αιχμή του ιδεολογικού πολέμου των αντιπάλων του Κομμουνιστικού οράματος.

-Το θέμα λοιπόν που θέτω για συζήτηση, ως ένα από τα θεμελιακά ζητήματα της πάλης για τον Κομμουνισμό είναι η στάση των ανθρώπων που αποφασίζουν να γίνουν μέλη ενός τέτοιου κόμματος σε όλα τα ζητήματα της ζωής. Μια στάση που δεν θα είναι αποτέλεσμα μόνο, ούτε κυρίως, της ατομικής συνείδησης. Θα είναι αποτέλεσμα μιας συλλογικής εσωτερικής λειτουργίας που θα αποδεικνύει την αναγκαιότητα του Κομμουνισμού ως το επόμενο βήμα για την απελευθέρωση του ανθρώπου.

-Φυσικά το καθήκον είναι βαρύ, αλλά  από αυτό θα εξαρτηθούν όλα.

Φλώρα Νικολιδάκη, Δεκέμβριος 2020

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Φτιάξε site στο WordPress.com
Ξεκινήστε
Αρέσει σε %d bloggers: